برای سازمان منطقه آزاد کیش مدیران و کارمندانی بکار گرفته شده اند که به امانت جایگاه و پستی در اختیار آنها قرار داده می شود که بتوانند با استفاده از امکانات دولتی به مشکلات کیشوندان رسیدگی و در راه حل و فصل کردن آن قدم بردارند.

بودجه دولت، سرمایه‌ای است که از جیب مردم و از طریق مالیات، منابع طبیعی  و درآمدهای عمومی تأمین می‌شود. هدف آن، خدمت‌رسانی به شهروندان، توسعه کشور و ارتقای رفاه اجتماعی است. اما در برخی موارد، مدیران دولتی به جایگاه خود نگاه دیگری دارند  و انگار آن را ملک و ثروت شخصی خود می دانند ! این پدیده نه‌تنها به هدررفت منابع منجر می‌شود، بلکه اعتماد عمومی به نهادهای دولتی  را به شدت تضعیف می‌کند. بسیاری از مدیران تصور می‌کنند بودجه‌ای که در اختیارشان قرار دارد، اموال شخصی است، نه دارایی مردم و ثروت جامعه ! این نگرش ناشی از نبود آموزش اخلاق اداری و ضعف در فرهنگ پاسخگویی است. در مناسبات اداری بنا به تجربه و تخصص  افراد به آنها پست هایی داده می شود تا  با در دست داشتن اختیارات و امکانات برای شکوفایی و رشد جامعه قدم برداشته و حرکت کنند. استفاده نامطلوب از جایگاه مدیریتی فقط به استفاده شخصی از منابع عمومی بسنده نمی شود چرا که برخی از مدیران با توجه به اختیارات و جایگاه خود  دامنه نفوذ خود را در مناصب  مختلف  گسترش می دهند و دست به انتصاب افرادی میزنند که درخور و لایق آن جایگاه نیستند و به تبعیت از روش خود آنها ،دامنه این فساد و نابسامانی گاها در لایه های مختلف مدیریتی شیوع و گسترش پیدا می کند.

جزیره کیش با توجه به فرصت ها و ظرفیت هایی که در آن نهفته است و میتوان از آن به عنوان نگینی در ایران یاد کرد که سرمایه گذاری های کلان در آن انجام می شود نیاز به مراقبت  شدید تر و بهتری در این زمینه دارد و  سکان دارها و تیم مدیریتی سازمان منطقه آزاد کیش باید به طور ویژه تر و با حساسیت بیشتری  در خدمت به مردم تلاش کنند و بودجه ای که در اختیار آنهاست را برای توسعه بهداشت و سلامت و آموزش و پرورش جزیره  و در فرصت مسئولیت و ماموریت خود دغدغه ای جز خدمت به مردم و رفع مشکلات جزیره نداشته باشند .