هم چنان که با شور و حرارت داشت ازایده های دلسوزانه اش برای  رشد و پیشرفت  جزیره صحبت می کرد با تحسین افکارش گفتم میدانی موضوع چی هست برادر !

گفت :چی ؟ گفتم  مسئله این هست که آنها مثل من و تو فکر نمی کنند ؟!

گفت: یعنی چی ؟ !

گفتم :تو الان داری با شور و حرارت از دلسوزی و عشق و علاقه ات به شهرت صحبت میکنی ،  بهر دلیلی به آن عشق می ورزی و به آن تعصب داری  و خواستار پیشرفت آن هستی ،  خیلی عادی اینکه با پیشرفت آن  تو هم پیشرفت می کنی و از موفقیت جمعی مردمان شهر ت شادمان می شوی و به آن می بالی  و منافع شخصی ات هم اگر در نظرت  باشد را در تحقق منافع جمعی می بینی ،

ولی آنها اینگونه فکر نمی کنند آنها عشق و تعصب و دلبستگی به این شهر ندارند و نگاهی که تو به آن داری را ندارند،  موفقیت شهر هم آنگونه که برای تو اهمیت دارد برای آنها اهمیت ندارد ،بسیاری از آنها  اینجا را فقط مانند پلی می بینند برای عبور....! فقط برای عبور از شرایط قبل به شرایط جدیدی که برای خود در نظر دارند .... !

گفتم : شاید هم آن هنگام که روبرویشان نشسته ای و پر شور و حرارت از پیشنهاد  راهکارهای  پیشرفت این شهر صحبت می کنی آنها خونسرد و بی تفاوت در دل به صحبت های تو می خندند....! ! بله می خندند...!

  چگونه انتظار داری به نظرات تو واکنش  مثبت نشان دهند و از آن استقبال کنند؟! و درصد اجرائ آن باشند ؟!

بسیاری از آنها خود را غریبه ای در این شهر می دانند و چه بسا بیشتر و مهم تر از موفقیت مردمان این شهرو پیشرفت جزیره ،  هدف های کوتاه مدت دیگری را در سر می پرورانند و چیزی که تو میگویی اصلا برایشان مفهوم نباشد و بیشتر به شوخی می ماند تا اینکه بخواهند برای تحقق آن وقت بگذارند و  تلاش کنند !

مکثی کرد و  گفت : بد هم نمی گویی! موضوع را اینگونه واکاوی نکرده بودم  !البته که در برخوردها چنین  احساسی  را داشته ام !

اشاره به نکته دیگری برای تکمیل این مطلب خالی از لطف نیست .  کیشوند  دیگری تعریف می کرد به جهت فعالیت تخصصی کاری که در جزیره دارم با تلاش فراوان نمایندگی یکی از کارخانه های مهم کشور در عرصه محصولاتی را به جزیره آوردم تا  علاوه بر توسعه فعالیت های خودم و ایجاد  اشتغال در جزیره ،محصولات آن کارخانه که برند ارزشمندی است به سهولت در اختیار جزیره و کیشوندان باشد ، این محصولات را به جهت  امتیاز نمایندگی که در اختیار دارم با  نرخ  پایین تر از بازار تهران  در جزیره عرضه می کنم اما حوزه مربوطه در سازمان منطقه آزاد کیش  این محصولات را که همواره هم نیاز دارد  از یکی از شعبات بازار تهران  آن هم نه مستقیم  از کارخانه ( !) با قیمت بالاتری  خریداری می کند ولی از من که با هدف توسعه کسب و کار  این کار را در جزیره راه انداخته ام نمی خرند ...! یا برخی مدیرانی که از وزارت خانه ها یا سازمان های دیگر از تهران و یا شهر های دیگر به کیش  آمده اند بعلت مناسبات کاری که پیش از این با مراکزی در تهران یا شهرهای دیگری داشته اند سفارشات کاری شان را هم چنان با همان مراکز خارج از جزیره ادامه می دهند و مراکز خدماتی مربوطه در جزیره را وارد این بازی ها  نمی کنند...! در صورتی  که این حق افراد و مراکز جزیره است که این خدمات را ارائه دهند و از مزایای آن بهره مند شوند.

یعنی پول و سرمایه جزیره را که متعلق به رشد و توسعه جزیره است را چون اختیار آن بدست شان است ،بجای انتقال مجدد آن به گردش کار جزیره به بیرون انتقال می دهند آن هم گرانتر و با هزینه  ای بیشتر  ! اصلا هم برایشان مهم نیست این سرمایه مردم جزیره است که دارد  تلف می کنند !

=البته  این یادداشت به هیچ وجه منکر زحمات و تلاش های بخش قابل توجهی از مدیران و نیروهای صادق  جزیره نیست  که تلاش دلسوزانه ای برای منافع جزیره و مردمان آن دارند اما بنظر می رسد گروهی  با نگاهی به تصور حضور کوتاه مدت در کیش،  کیش را بسان هتلی می پندارند که انگار فقط باید در آن چند روزی را بگذرانند و ریخت و پاش کنند و بس....! دیگر چرا خود را درگیرمعضلات اندیشیدن به  رشد و توسعه و راهکارهای موفقیت کیش کنند! غافل از اینکه پست و صندلی موقتی که در اختیارشان قرار گرفته است صرفا به همین خاطر است! آنها را آورده اند تا به رشد و توسعه کیش کمک کنند نه......!

در این باره باز هم خواهیم نوشت.