اما شاید بد نباشد که به بهانه برگزاری درخشان کنگره شهدای غواص به میزبانی جزیره کیش، از عجین شدن، گره خوردن و پیوند داشتن نام کیش با غواصان و به طور جزئی‌تر، با شهدای غواص هشت سال دفاع مقدس نه فقط به اندازه یک میزبان کنگره بودن بلکه به وسعت آموزش و پرورش غواصان جنگ یاد کنیم؛ موضوعی که شاید بعد از گذشت سال‌های زیادی از روزهای جنگ، کمتر کسی از آن خبر داشته باشد اما سردار محسن رضایی، آن را تایید و پس از همه این سال‌هایی که از جنگ می‌گذرد، روایت کرد و جزیره کیش را سرآغاز آموزش‌های غواصی رزمندگان و غواصان دفاع مقدس عنوان کرد؛ موضوعی که نشان می‌دهد اولین گردان غواصان جنگ، در جزیره کیش شکیل شده است. غواصانی که در طی عملیات‌های مختلف، اتفاق‌های بزرگی را رقم زدند و بار بزرگی از مسئولیت جنگ را در زیر آب‌ها، بر دوش کشیدند. البته پیش از این‌‌ها هم اهمیت جزیره کیش و به طور کلی استان هرمزگان، بر همگان واضح بوده است؛ استانی که با دارا بودن یک هزار و ۵۰۰ کیلومتر نوار ساحلی و ۱۴ جزیره از جمله جزیره کیش، یکی از استان‌های بسیار مهم، راهبردی و تاثیرگذار در دوران جنگ تحمیلی بوده است. اینطور که تاریخ می‌گوید، استان هرمزگان، علاوه بر تامین نیروی تخصصیِ گردان‌های مختلف لشکر ۴۱ ثارالله، در واحدهای اطلاعات عملیات، یگان دریایی و گردان‌های رزمی لشکر اعم از فرماندهان ارشد، ناخداها، تخریبچی‌ها و رزمندگان تک تیرانداز و به خصوص تامین نیروهای متخصص در امور دریایی و غواصی که از جزیره کیش آغاز شد، نقش‌آفرین بوده است.با این وجود، شاید در میان مرور خاطرات روزهای جنگ، غواصان همیشه گروه کمتر دیده و شنیده شده‌ای بوده‌اند؛ اما برانگیخته شدن احساسات مردمی از سال نود و چهار آغاز شد؛ زمانی که زمزمه‌هایی از پیدا شدن غواصانی با دست‌های بسته به گوش می‌رسد؛ غواصانی آموزش‌دیده از جزیره که در عملیات کربلای چهار شرکت کردند و در سومین روز از دی ماه، به شهادت رسیدند. اما این روزها، چیزی از سالگرد شهادت‌شان نگذشته است؛ حالا بسیاری از مسئولان به دنبال این هستند که تدبیری اندیشیده شود و روز سوم‌دی ماه در جزیره کیش، برای همیشه به‌نام شهدای غواص باقی بماند؛ شهدایی که شاید بتوان لقب مظلوم‌ترین شهدای دفاع مقدس را به آن‌ها داد.

سیدمحمدهادی مظفری