مدیر پروازی که معمولا لقب مدیری است که پست و مقامش جایی است و خانه و زندگی اش جای دیگر، با استفاده از امکانات مختلف دولتی در منطقه ای سکنی می گزیند و رفت و آمد و خالی ماندن جایگاه مدیریت و تصمیم گیری  در بسیاری از روزهای سال و سفر به شهر دیگر بیشترین آسیب را به شهر محل مسئولیت می رساند . این گونه مدیران برای پر کردن خلاء های  مدیریتی خود با مواردی از جمله تفویض‌ اختیار به‌ زیردستان‌ برای‌ حل‌ و فصل‌ امور، خستگی ناشی‌ از رفت‌ و آمد مکرر و اثربخشی منفی‌ در روند کیفی‌ و کاری‌ خود و منصوبینشان روبروهستند و نتیجه این روند چیزی جر عدم کارآمدی لازم  در مدیریت و آسیب به منطقه نخواهد بود. این در حالی است که استفاده از نیروهای متخصص بومی و ساکن بسیاری از این نوع آسیب ها را به همراه نخواهد داشت . سال هاست که بخش های مختلف در کیش در سطوح مختلف با این مشکل روبه رو هستند و با وجود نارضایتی ها بازهم مدیران غیر بومی و غیر ساکن در اولویت قرار می گیرند علیرغم اینکه جزیره خود از توانمندیهای بسیار زیادی در  داشتن نیروهای توانمند ، تحصیلکرده و موفق برخوردار است .

بنا بر نظر کارشناسان یکی از اولویت های مدیران برای موفقیت در حیطه مسئولیتی خود سکونت در محل خدمت است. مدیران باید در بین مردم و در محل کار خود سکونت داشته باشند تا با مشکلات و دردهای مردم روزمره و جاری مردم و شهر آشنا باشند و هم دغدغه، دردسرها و خستگی جابجایی بین دو شهر را نداشته باشند.مدیری که حاضر نباشد همراه خانواده خود در جریان مشکلات منطقه و دغدغه‌های دیگر همکارانش زندگی کند، چگونه می تواند مشکلات  ساکنین شهر را درک نماید و در جهت حل آن بر آید !صاحب نظران علم مدیریت در مقالات کارشناسی بسیاری نیز پدیده مدیران پروازی را پدیده‌ای ناعادلانه، غیرقانونی و فسادآور دانسته و بر ضرورت حذف این پدیده تاکید دارند.

مدیران پروازی؛ مدیرانی که فقط در ایام معدودی از هفته  در حوزه‌ کاری خود حضور دارند  و آخر هفته به شهر محل سکونت خود بازگشته تا در کنار  خانواده خود باشند چگونه می توانند بر همه مسائل شهر اشراف پیدا کنند و تصمیمات جامع ، کامل و فراگیرو درست  بگیرند! مدیرانی که بخشی از  وقت و تمرکزشان  که باید صرف اندیشیدن در حوزه مسئولیت باشد ،صرف رفت و آمد شده ظلمی است که به شهر حوزه مسئولیت خود روا می دارند. با بی‌توجهی به ظرفیت‌ها و قابلیت‌های منطقه،  و نادیده گرفتن  توانایی‌های نیروهای بومی در منطقه ظلم مضاعفی به منطقه می شود  و آسیب هایی که بصورت دومینووار به عدم حصول نتیجه لازم منتهی می شود، به کلافی سردرگم تبدیل شده و مشکلات عدیده‌ای را به جامعه تحمیل کرده می کند . باید گفت این  گونه انتصابات هم هزینه‌بر است و هم ثبات مدیریتی را دچار چالش خواهد کرد. بدون تردید، مدیران پروازی که اغلب وقت و تمرکزشان صرف رفت و آمد شده خواه ناخواه ظلم بزرگی به مردم منطقه روا می دارند ! به غیر از استثنائات در انتصاب مدیران آن هم بر اساس رزومه و شایستگی که البته  با حساسیت فراوان بایستی صورت بگیرد؛ موضوع مدیران پروازی کار آمدی و شش دانگ بودن مدیر را در محل خدمتش تحت تاثیر قرار خواهد داد و باید تا جایی که می شود آن را محدود به موارد خاص کرد چرا که این منطقه حوزه مسئولیت است که آسیب می بیند و ضرر می کند و مردمی که از رشد و توسعه عقب می مانند و شهری که فرصت های رشد و توسعه را از دست می دهد.

شایسته تر و درست تر این است مدیر اگر عزمی جزم برای خدمت واقعی بر اساس مسئولیت خود دارد ، تمام وقت در منطقه حضور داشته باشد ، خانواده اش را در محل زندگی اش مستقر کند ، با مردم جامعه زندگی کند مشکلات آنها را از نزدیک لمس کند تا با انبوه اختیاراتی که دارداز آن برخوردار است  از آنها گره گشایی کند و زندگی مردم  و فعالیت فعالین شهر را بهبود بخشد نه اینکه یک پایش  دفتر مدیریتش باش ، یک پایش فرودگاه و یک پایش شهر مقصد! این می شود که گاها از شنیدن حتی خبرها ی بزرگ  و مهم شهرش تعجب می کند! و گاها بی خبر! چرا که تصمیمات را زیر دستان صاحب اختیارش  گرفته اند، بر اساس منافع و مصالح خودشان و او بی اطلاع!

یک بررسی اجمالی نشان می دهد در حال حاضر چند درصد از مدیران کیش به این شیوه حوزه مسئولیت خود را اداره می کنند ، چقدراز تصمیمات و اقدامات زیر دستان و زیر مجموعه هایشان بی اطلاعند و چند درصد از این تصمیمات درست ، کامل و بر اساس مصلحت و منفعت جزیره نیست و ممکن است اغراض و اهداف دیگری در آن نهفته باشد؟! و البته بی شک سهم آنها نیز در این تصمیمات نادرست و بعضا آلوده و آسیب هایی که به جزیره می رسد کم نیست.