اما واقعیت امروز جامعه نشان می دهد  دلخوشی  به فعالیت و کارکرد  احزاب سیاسی در ایران ،  چیزی جزسرکار گذاشته شدن  و بازی برخی افراد  با اهدافی خاص با مردم نیست! احزاب و مردان سیاسی کشور ما از هر گرایشی نشان داده اند  تا وقتی خوبند و حرف دل مردم را می زنند که به قدرت نرسیده باشند و الا از فردای دست یابی و  تکیه زدن بر صندلی قدرت  همه حرفها و دیدگاهها و وعده های خود را به فراموشی می سپارند و آدم دیگری می شوند ! جور دیگری حرف می زنند و جور دیگری عمل می کنند ! بعضا  عقاید و تفکراتشان رانه تنها  فراموش می کنند که گاها  بر خلاف آن  نیز عمل می کنند !گو اینکه آن حرف ها و شعارها و افکار فقط ابزارو پوششی  بوده است  مقطعی و وسیله ای برای گذر  از دوره ای خاص! فقط....!

نیاز به اشاره و  نمونه نیست. نمونه های فراوانی از این مدل را در سطح کشور سراغ داریم . از احزاب و مردان سیاسی مختلف هم از چپ ، هم راست! متاسفانه با هر دیدگاهی وارد شوند حس قدرت و حکمرانی آنان را در خود هضم می کند و آنگاه آنچه برایشان مهم است حفظ صندلی و قدرتی که در اختیار دارند و تکلیفی که برای حفظ آن مسئولیت بر دوش آنها نهاده شده است. اینها را بارها و بارها در مناصب مهم کشوری تا مناصب محلی و منطقه ای تجربه کرده ایم. بنظر می رسد درارزیابی  موفقیت و تلاش افراد بیش از آنکه تفکر و رویکرد فکری آنها  به احزاب و جناح های مختلف فکری  اهمیت داشته باشد جوهره ذاتی  افراد مهم است که به چه میزان تعلق خاطر به پیشرفت و آبادانی وطن و منطقه ای داشته باشند که در آن زندگی می کنند  و در آن مسئولیت گرفته اند و در واقع از آن ارتزاق می کنند! متاسفانه بارها و بارها تجربه شده است انتهای اغلب این کشمکش ها و دعواهای  حزبی و سیاسی در کشور ، موضوع مالی و دست یابی به پروژه های بزرگ اقتصادی نهفته است  و با تامین اهداف اقتصادی برای فرد،  آنچه ارزش و اهمیت ندارد تفکر سیاسی و حزبی و دغدغه مردم و جامعه  و شعارهایی است که می داده! یعنی در دعواهای سیاسی و جناحی  بیشتر تلاش برای دسترسی به ظرفیت ها و پروژه ها و مجموعه های بزرگ اقتصادی است تا بدست آوردن فرصت و ظرفیت تازه ای برای خدمت به کشور! این موضوع  بارها در سطح مردان سیاسی رده اول کشور تجربه شده است تا بسیاری از مدیران منطقه ای ! کافی است نگاهی بگذرانیم به انبوهی از پرونده های فساد و تخلفات موجود در کشور از همه نوع گرایش سیاسی و حزبی و جناح های مختلف در آن یافت می شود .از فرزندان متخلف وزراء و اعضاء کابینه دولت های اصلاح طلب تا نوه و نتیجه های اصولگرایان .....

متاسفانه جامعه ای که فرهنگ و اعتماد و اعتبار اجتماعی آن مورد هدف قرار گرفته و آسیب دیده است و انسانها در آن منافع فردی را بر منافع میهنی ترجیح بدهند وضعیت و سرنوشتی بهتر از این نخواهد داشت. مهم نیست فرد به  چه تفکر و اندیشه ای  اعتقاد داشته باشند ، فکر او این است که امروز پوشش کدام جناح سیاسی و تفکری در جامعه برای گرفتن پست و مسئولیت و در پی آن تامین منافع اقتصادی خود جواب می دهد ؟ همان راه را می رود....! و الا اگر کسی جوهره ذاتی و وجودی اش میهن دوستی و خدمت باشد با گرفتن پست و قدرت رنگ عوض نمی کند و همه چیز را به فراموشی نمی سپارد!

در واقع احزاب و تفکرات سیاسی هم بازیچه این گونه افراد می شوند و از آنها نه در جهت تامین مصالح  و منتفع جامعه که بعنوان ابزاری برای مطامع اقتصادی  خود مورد استفاده قرار می گیرند .اینگونه می شود که در جامعه ای با پوشش اصلاحات و اصلاح طلبی تندروترین اعمال برای دست یابی به مطامع اقتصادی صورت می گیرد تا نه تنها اندیشه اصلاح طلبی که عموما اعتماد اجتماعی رنگ ببازد . منافع و مصالح جامعه در این راه نادیده گرفته می شود و از بین بردن و آسیب رساندن به سرمایه های جامعه براحتی صورت می گیرد.

می شود عضو یک حزب اصلاح طلب بود ،با پوشش آن وارد شد، پست گرفت و بعد از نشستن بر اریکه قدرت ابتدایی ترین اصول  و قواعد اصلاح طلبی را نادیده گرفت و  به بدترین شیوه اصولگرایی عمل کرد !

 و به ریش مردم  و جامعه ای که دلخوش به آینده بودند خندید! این مدل را متاسفانه بارها و بارها تجربه کرده ایم حتی در همین جزیره کیش!

متاسفانه جامعه ای با مردم  نیازمند و شرایط اقتصادی بد انسانها را خواسته ، ناخواسته  اینگونه آلوده می کند ، چرا که همین انسانها تصور و تلقی شان از 4 روز مسئولیت نه کوشش و تلاش برای کمک به آبادانی میهن و منطقه ای که در آن هستند  که زور آزمایی برای دست یابی به چند دلار بیشتر خواهد بود!

در جزیره کیش  تاکنون تجربه های مختلفی از حضور مدیران و مسئولان با گرایش های سیاسی مختلف را داشته ایم ، جدا از تاثیری که تغییرات سیاسی کشور بر فضای  عمومی جزیره خواه ناخواه می گذارد آنچه در عملکردها مهم بوده است جوهره ذاتی  انسانها است که چه میزان وطن دوست و میهن دوست بوده اند  تا  برای سربلندی و سرافرازی آن تلاش کنند و اگر موفقیت و محبوبیتی هم حاصل شده  ناشی از همان شرافت و جوهره ذاتی شخص بوده تا تفکر سیاسی اش!