قانون پیشفروش آپارتمانها
(مصوب ۱۳۸۹ مجلس و مورد تایید شورای نگهبان)، تیغ
برندهای است که بر گردن معاملات مبهم فرود آمده و صراحتاً میگوید: معاملهای که
مبیع آن مجهول است، باطل است!
این قانون،
مهمترین سنگر دفاعی شماست. هدف آن، تحقق اصل بنیادین «معلوم و معین بودن مبیع و
ثمن» است. یعنی نه تنها باید بدانید چقدر پول میدهید، بلکه باید دقیقاً بدانید چه
چیزی میخرید!
لیست
سیاه ابهام ممنوع!
سازندگان دیگر
حق ندارند پشت پرده ابهام پنهان شوند. بر اساس ماده ۲ قانون پیشفروش، تمام عواملی که در ارزش ملک مؤثرند،
باید با جزئیات کامل در قرارداد ذکر شوند. اگر این مشخصات نباشند، اساساً قرارداد
اعتبار قانونی لازم را ندارد.
موارد
الزامی که باید روشن باشند:
·
سهم
شما از زمین (عرصه): مالکیت اصلی بلندمدت!
·
سهم دقیق مشاعات و کیفیت لابی، تأسیسات و امکانات
عمومی.
·
زیربنا و متراژ دقیق: اعداد نباید در مه گم شوند.
·
مشخصات فنی و متریال ساخت: جنس مصالح و کیفیت ساخت (حتی برند).
·
پارکینگ و انباری: وجود، شماره، و محل دقیق آنها.
سکوت
درباره جزئیات، مانند سهم از عرصه، متریال، میزان مشاعات، مساحت زمین، مساحت زیر
بنا، متراژ مفید ساختمان، تعداد طبقات، تعداد واحدها و مشاعات، معامله را دچار مبیع
مجهول میکند و از نظر حقوقی و فقهی، اساس قرارداد را زیر سوال میبرد.
زمانی که
قرارداد پیشخرید، از ذکر سهم شما از عرصه، متریال ساخت یا مشاعات سکوت میکند، آن
معامله دچار مبیع مجهول است. این کار از نظر حقوقی و فقهی، اساس قرارداد را به دلیل
عدم تعیین حدود و اوصاف مبیع، باطل میکند.
پیام قانون
صریح است: اگر سازنده از ارائه این جزئیات مهم طفره میرود، یعنی شما پولتان را
برای یک کالای ناشناخته میدهید. اگر برای ذخیره و سرمایه های مالی و جانی خود
ارزش قایلید، اجازه ندهید هیجانِ خرید، حقوق قانونی و مالی شما را به مقصد یک
سرنوشت نامعلوم ببرد.شما این حق را برای خود قایل شوید، که قراردادها را مطالعه و
اگر مطابق قانون پیش فروش مصوبه سال ۱۳۸۹ و اصلاحیات ۱۴۰۱
و ۱۴۰۳ نمیباشد، نپذیرید.