|
 متأسفانه
در سالهای اخیر، نشانههای روشنی از بیتوجهی مدیران ورزش کیش به تیمها و ورزشکاران
پیشکسوت مشاهده میشود؛ موضوعی که نهتنها باعث دلسردی این سرمایههای انسانی شده،
بلکه پیامدهای فرهنگی و اجتماعی نگرانکنندهای نیز به دنبال داشته است.
پیشکسوتان
ورزش کیش، کسانی هستند که سالها بدون چشمداشت، نام این منطقه را در میادین مختلف ورزشی
زنده نگه داشتهاند. آنها نهتنها در دوران قهرمانی افتخارآفرین بودهاند، بلکه امروز
نیز میتوانند نقش مهمی در انتقال تجربه، تربیت نسل جوان و ارتقای اخلاق ورزشی ایفاء
کنند. با این حال، نبود برنامهریزی مشخص، کمبود حمایت مالی و لجستیکی، و حذف تدریجی
تیمهای پیشکسوت از چرخه فعالیتهای رسمی، نشان میدهد که جایگاه این قشر ارزشمند در
سیاستگذاریهای ورزشی کیش بهدرستی دیده نشده است.
سؤال
اساسی اینجاست که چگونه میتوان از توسعه پایدار ورزش سخن گفت، در حالی که هویت و سرمایههای انسانی آن نادیده گرفته میشود؟ مدیریت
ورزش کیش اگر بهدنبال پیشرفت واقعی است، باید بداند که توجه صرف به ورزش قهرمانی یا
رویدادهای مقطعی، بدون پشتوانه فرهنگی و انسانی، نتیجهای جز فرسایش اعتماد و کاهش
مشارکت اجتماعی نخواهد داشت.
بیتوجهی
به تیمهای پیشکسوت، تنها یک مسئله ورزشی نیست؛ بلکه بازتابی از نوع نگاه مدیریتی به
احترام، تجربه و سرمایه اجتماعی ورزش است.
پیشکسوتی که امروز نادیده گرفته میشود، فردا انگیزهای برای حمایت از ورزش پایه و
جوانان نخواهد داشت. این چرخه معیوب، در نهایت به تضعیف کل ساختار ورزش منطقه منجر
میشود.
انتظار
میرود مدیران ورزش کیش با بازنگری در سیاستها و برنامههای خود، جایگاه شایستهای
برای تیمها و ورزشکاران پیشکسوت قائل شوند؛ از جمله با ایجاد مسابقات و رویدادهای
منظم، حمایتهای لازم و مستمر، و استفاده از
ظرفیت فکری و تجربی آنان در تصمیمسازیها و برنامه ریزی ها .
-یک کیشوند |