با این نگاه همه عوامل  آن مأموریت دارند با استفاده بهینه از امکانات و ظرفیت هایی که در اختیار دارند  به مردم شهر کمک کنند و برای کمک به توسعه و پیشرفت شهر بکوشند.

می‌توان سازمان منطقه آزاد کیش را به یک تیم فوتبال تشبیه کرد و بازیکنانی  که برای این تیم و برای مردم کیش  بازی می‌کنند. در چنین تیمی، بازیکنی که تمرین نمی‌کند، تلاش ندارد ،هماهنگ نیست ، بفکر نمایش و منافع فردی است  و به اهداف تیم پایبند نیست، به حریف پاس گل می دهد و بجای اینکه بفکر موفقیت تیمش باشد در اندیشه تیم فصل بعدی اش است ، جایگاهی ندارد و نباید از امکانات و بودجه باشگاه برای آن هزینه شود . این بودجه و امکانات برای استفاده از آن برای کمک به موفقیت تیم و خدمت به مردم شهر است نه ضربه زدن به آن! و حرکت در جهت خلاف منافع آن !در مقابل بازیکنی که با تمام توان، تعصب و مسئولیت‌پذیری بازی می‌کند، باید مورد حمایت و تشویق قرار ‌گیرد. هدف نهایی نه حفظ الزامی نفرات در ترکیب، بلکه کسب قهرمانی و موفقیت تیم و  شهر است.

اگر هر فردی بداند که حضورش بر اساس  میزان اثرگذاری سنجیده می‌شود و تمام فعالیت ها و تصمیماتش رصد می شود ، فرهنگ پاسخگویی شکل می‌گیرد. در این فضا، افراد به‌جای تلاش برای  حفظ موقعیت و ردیابی  منافع  شخصی خود ، به بهبود عملکرد جمعی فکر می‌کنند. چنین نگرشی، سازمان را از یک اداره صرف به نهادی پویا و اثرگذار تبدیل می‌کند.

افراد شاغل در سازمان منطقه آزاد کیش زمانی می‌توانند نقش واقعی خود را ایفا کنند که منافع جزیره و شهر  را بر مصلحت‌های کوتاه‌مدت ترجیح دهد. در آمدن به جزیره کیش در اندیشه استفاده از این ظرفیت برای خدمت به کیش باشند نه نگاه موقت به حضور در کیش و به تبع آن به اندیشیدن به بهره وری شخصی کوتاه مدت از حضور خود در کیش....!  این سازمان امانتی است در اختیار مدیران و کارکنان، برای ساختن آینده  بهتر کیش. هر تصمیم، هر انتصاب و هر ارزیابی باید با این پرسش سنجیده شود: آیا این انتخاب به نفع جامعه جزیره است یا نه؟

پیشرفت کیش در گرو آن است که سازمانش  و تیمش مانند یک گروه  منسجم، با هدف مشترک و تعهد واقعی بازی کند؛ تیمی که قهرمانی‌اش، رضایت و رفاه مردمان جزیره باشد و بازی اش حال مردم جزیره را خوب کند نه اینکه.....!