روزگار عجیبی شده است ، خدمت گزاران و زحمت کشان واقعی به حاشیه رانده

می شوند و حاشیه سازان تجلیل می شوند! در حاشیه یکی از مراسم برگزار شده بمناسبت

روز کیش در مرکز همایش های بین المللی کیش یکی از بخش های تجلیل ، نکات قابل

توجهی داشت.

در یکی از حوزه ها که قرار بود انتخابی صورت گیرد ، طبق روال مربوطه و با

کارشناسی های لازم انتخاب صورت می گیرد و نتیجه برای انتقال به مرحله بعد مشخص

می شود )گرچه خیلی ها اعتقاد داشتند که اساسا نیاز به رای گیری و انتخابات نبود و این

حوزه نیز می توانست صرفا به بررسی و ارزیابی عملکردها و کار کارشناسی اکتفا کند(

.دقیقا بعد از رأی گیری و تعیین گزینه منتخب ، افرادی خاص )!( شروع به هوچی گری

و داد و فریاد و هجمه سازی بر علیه فرد منتخب و مجریان امر برگزاری می کنند که آقا

!چه انتخابی! ، کدام رای ! ، چه سابقه ای !، چه عملکردی! و ... و فضا را برای به انحراف

کشاندن مسیر تا جایی آلوده و متشنج می کنند که متأسفانه متولیان امر هم تحت تاثیر قرار

گرفته ،کوتاه می آیند و تصمیم و جمع بندی بر این می شود که : از خودشان تجلیل کنید

تا ساکت شوند! گزینه منتخب و برتر بعنوان ”شاخص " )چهره نام آور(حذف می شود

و از یکی از سردسته معترضین بهمراه بقیه تقدیر می شود. تجلیل می کنند و ساکت می

شوند و فریاد به به! و چه چه !سر میدهند که به به! عجب مراسمی، عجب برنامه ای! و.....

اکنون مسئله این است ،آیا این رویه به تشویق حاشیه سازان در مسائل مختلف کمک

نخواهد کرد؟ آیا با این تصمیم این راه نشان داده نشده که اگر می خواهید تجلیل شوید و به

خواسته تان برسید هوچی گری کنید و شلوغ بازی در بیاورید؟! اتهام بزنیدو.....

متولیان امر چگونه فقط و فقط برای جلوگیری از ایجاد حواشی جدید احتمالی ناشی

از تهدیدها در فضای مجازی ، تنب ه خواستها ین حاشیه سازان می دهند و حق و حقوق

عده دیگری را پایمال می کنند؟! و خدمات و زحمات سالهای سال عده ای دیگر را نادیده

می گیرند ؟!آیا با این رویه دیگر نظم و انضباط و قدرت لازم بر تصمیمات و سیاست

گذاری ها حاکم خواهد بود؟ آیا این نشان دادن راه برای حاکمیت و اولویت هوچی گری

و حاشیه سازی و اغتشاش آفرینی بر آرامش و منطق نیست؟! سیاست گذاران و مدیران

خود بگویند اینگونه تصمیمات مصلحت اندیشانه و ناعادلانه چه آثار زیان باری می تواند

بر جامعه داشته باشد.

ابراهیم ارزانی