مدیری که به مردمی بودن، ابتکار، پشتکار، ایده پردازی، ایجاد فضای مشارکت و اعتماد ملی و پاک دستی شهره است. همچنان عشق او به کیش را ، از پس سال ها دوری از کیش و کیش وندان از طنین صدای لرزان و اشک های فراق و جدایی می توان حس کرد. این عشق معجزه می کند. بدخواهان ملک و آئین جسم او را از مناطق آزاد و کیش دور کردند ولی هیچ گاه نتوانستند فکر و روح او را از مناطق آزاد و کیش دور کنند. برای یزدان پناه توسعه و آبادانی ایران ، حرف اول و آخر است. ایران کشور ثروتمندی است. منابع طبیعی و خدادی آن کم نظیر است. کشوری که یک در صد جمعیت جهان را داراست به لحاظ منابع طبیعی و خدادی و جغرافیایی ، هشت در صد منابع را در اختیار دارد.یکی از ظرفیت ها برای شتاب بخشی به توسعه پایدار و متوازن کشور ، مناطق آزاد تجاری صنعتی و ویژه اقتصادی کشور است.این سازه توسعه ای سال هاست که به دلایل مختلف ، از کارکرد اصلی خود دور شده است .
هربار با قوت گرفتن سمت و سوی تغییر های اصلاحی و حاکمیت گفتمان اصلاحی و اعتدالی ، امید بازگشت بسیاری از سرمایه های انسانی و مدیریتی ، به عرصه اجرایی کشور، جان می گیرد. در رقابت های انتخاباتی چهاردهمین دوره ریاست جمهوری ، بسیاری از این سرمایه ها با عشق به اصلاح سیاست ها و تغییر به نفع شتاب بخشی به توسعه ، پا به میدان نهادند. گفتن، نوشتن، سفر کردن، در تجمع های انتخاباتی حضور پیدا کردن و حمایت خود را بی مزد و منت از کاندیدای که توسعه خواه می دانستند، اعلام کردند. به باورم این رفتار از سر ایران دوستی و انگیزه های ملی بود. محمد رضا یزدان پناه به عنوان یک فرد توسعه گرا ، در کوران انتخابات ، مردم را به مشارکت و حضور در انتخابات دعوت کرد.دعوت به عضویت در شورای راهبردی و سیاست گذاری ستاد مرکزی مناطق آزاد دکتر پزشکیان را پذیرفت، فعال و کنش گر انتخاباتی شد. در همراهی با سید حسین مرعشی و محمد ابراهیم انصاری لاری ، به کیش سفر کرد. در ستادهای انتخاباتی و بین مردم حضور یافت. در این حضورهای انتخاباتی،حمایت روشن و صریح خود را از مسعود پزشکیان اعلام کرد.این کنش های انتخاباتی را به سودای پست و مقام انجام نداد. محاسبه گر نبود. این حضور از سر عشق به ایران، مردم و پیشرفت ملک و ملت رقم خورد. به جرات می توان گفت ، او از زمره انسان های شایسته ای است که پست و مقام به او اعتبار نمی دهد. بر همین اساس ، فضای مشمئز کننده ، رابطه و لابی گری برای پست ، هیچ گاه در اندیشه و عمل او جای نداشته است.اگر ارزش و اعتبار وجودی چنین انسان های درست درک نشود و فرصت خدمت آبرومندانه و متناسب با شئونات فکری و رفتاری چنین سرمایه های فراهم نشود، ایران و توسعه آن متضرر خواهد شد. سخن صادقانه محمد رضا یزدان پناه در آن برنامه اینستاگرامی را باید به فال نیک گرفت. هنر مسعود پزشکیان ایجاد فضای است که این سرمایه ها را برای توسعه کشور به خدمت بگیرد. ارزش وجودی محمد رضا یزدان پناه ، می طلبد تا به دور از مکاره بازار لابی برای پست، با عزت و کرامت برای خدمت به ایران و ایرانیان فراخوانده شود. انصاری لاری و یزدان پناه ها ، خود را به ننگ چنین فضاهای آلوده نمی کنند. آنها با مناسبات مشمئزه کننده نامه نگاری برای پست، بیگانه اند. اهل لابی گری و وعده و وعید برای پست نیستند. برنامه دارند. دلسوزند. می دانند و می توانند عمران،آبادانی،سرمایه و اعتبار ایجاد کنند. هنر وجودی آنها در عرصه مدیریتی و اجرایی خواستنی است. سلامت نفس دارند. به کسی یا جریانی باج نمی دهند. از تهدید صاحبان منافع نامشروع بیم و هراسی ندارند. شفاف و بلورین اند. از منافع جمعی و مردم بدون لکنت و تزلزل دفاع می کنند. معیار برای آنها « توسعه» است. دستان آلوده و ناپاک را با قاطعیت قطع می کنند. امین مردم اند. وفاداری آنها حرفه ای است. اهل مرید و مراد بازی نیستند. از متملقان پست و قدرت ، دوری می گزینند. وفاق ساز ند. با ظرفیت ها و قابلیت های ملی انسانی ، که فصل مشترک آنها ، توسعه و عزت ایران و ایرانی است ، همراه اند. برای دولتی که شعار محوری آن اتحاد و وفاق ملی است، فضیلت های چون محمد رضا یزدان پناه و محمد ابراهیم انصاری لاری ، که هنرشان ، وفاق و اتحاد سازی است، باید عزیز و ارجمند باشد. دولت نباید