اگه میتونستم تورو میچیدم…

جلو چشام میذاشتمتو میدیدم…

رز سفید من؛ ولی خشک میشی پیش من!

تورو میکاشتم وسط قلبم!

نمیذاشتم یه برگ بشه ازت کم

رز سفید من؛ تو خشک میشی پیش من!

تو یه رویایی که نمیرسی به دستم…

نمیشی سهمم؛ اما من همیشه عاشقت هستم…

تو یه رویایی؛ که نمیشه مال من شی!

نه میشه آسمونت شم؛ نه میشه ماه من شی…

تو یه رویایی… تو یه رویایی…

گل من ؛پیش من میمیری! میپوسه ریشت…

کسی از گل به تو کمتر بگه؛ دیوونه میشم!

گل من؛ میرم و قلبم همیشه میمونه پیشت

گل من میرم از پیشت؛ عشق تو میمونه پیشم… رز سفید من…

تو یه رویایی که نمیرسی به دستم…

نمیشی سهمم؛ اما من همیشه عاشقت هستم…

تو یه رویایی؛ که نمیشه مال من شی!

نه میشه آسمونت شم؛ نه میشه ماه من شی…

تو یه رویایی… تو یه رویایی…

طبقه چهارم میکا مال ،دوشنبه شب ساعت بیست و یک

گروهی که برای شادی مردم میخوانند، مردمی که ایستاده و نشسته  نظاره گرند ، دست می زنند و شادی می کنند و کودکانی که بادکنک های رنگی در دست ؛به دور جمعیت می چرخند! و قهقه های خنده شان فضا را عطر آگین کرده است.

در روزهای کم فروغ جشنواره تابستانی کیش و در ایامی که انتظار این است که جشنواره جزیره را از این حالت خمودگی و کسل کننده برهاند بازهم بخشی از بخش خصوصی به کمک می آید و مجموعه ای در قالب "فستیوال میکا" شب های شاد و بیاد ماندنی برای کیشوندان و گردشگران کیش خلق می کند. شاید در این غبار سختی های مشکلات اقتصادی و فراز و فرودهای فراوان زندگی(!) برای همه اهالی این شهر  و مسافرانی که برای چند روز به آنها پیوسته اند حتی ساعاتی فارغ از همه این داستانها،  گوش دادن به آهنگی روح نواز و قرار گرفتن در چنین فضایی شاد و دلچسب  هم خود نعمتی باشد. در مجموعه ای مجلل بنام "میکا مال" که می توان فارغ از همه دغدغه های روزمره  ساعاتی را در قالب فستیوال شبانه آن و دیگر امکانات و ظرفیت های فراهم آورده شده توسط این مجموعه  بخوشی گذراند .

بازهم تکرار می کنیم ، تکرار می کنیم ، دولت و حاکمیت از تکیه بر بخش خصوصی نه تنها ضرر نمی کند که  می تواند با آن مسیر پیشرفت و رفاه  را برای جامعه فراهم آورد ، البته اگر بخواهد !