1. آبان‌ماه آغاز فصل مسافرت به کیش و اصطلاح «های سیزن» این جزیره است. آب‌وهوای کیش از نیمۀ آبان به بعد، خنکای مطبوع و دل‌پذیری دارد و رطوبت هوا و بخار آب دریا به کمترین میزان سالانۀ خود می‌رسد. آبیِ نیلیِ دریا در رنگ‌های چشم‌نواز و مسحورکننده‌اش تا دوردست‌ها پیداست و منظرۀ کوه‌های آن سوی آب در ترکیب با رنگ نیلگون خلیج فارس، روح آدمی را نوازش می‌کند.

2. آبان در اسطوره‌های ایرانی به وجهی از الوهیت اطلاق می‌شود که نگاهبان آب‌ها و دریاهاست. در زبان و ادبیات فولکلورِ جزایر ایرانی، دریا مادر زندگی و هستی است و بزرگ‌داشتِ آبان در وجه نمادینِ خود، احترام به آب و دریا است.

3. در سنت تاریخیِ بومیان جزیرۀ کیش، ماه آبان موعد چشم‌دوختن نیایش‌آمیز به آسمان و باران را به انتظار نشستن بوده است. ایام پرباران جزیره از آبان شروع می‌شود و در این اقلیم، سالی که نکوست از آبانش پیداست.

4. شمارۀ 20 (بیست) در ادبیات عمومی و عام ایرانی، عدد بی‌نقصی و کمال است و عالی‌ترین نمره‌ای است که درجات علمی و درسی با آن سنجیده می‌شود. عدد بیست برای روز کیش، هم بیانگر وضع موجود است و هم نشان‌گر سمت و سوی آینده. امروزِ جزیره در آرامش، زیبایی، فرهنگ شهرنیشنی، امنیت عمومی، رواداری اجتماعی، فرهنگ ترافیک، هم‌زیستی مسالمت‌آمیزِ اقوام و مذاهب و بسیاری از شاخص‌های توسعۀ شهری و فرهنگی، در میان شهرهای ایران، شایستۀ نمرۀ 20 است، اما فردای جزیره نیز باید چنین باشد؛ صدها راه نرفته و هزاران میوۀ نچیده باقی است که کیش و کیشوند با سرمایه‌ای‌ از همت، امید و دانش، باید در مسیر کسب عالی‌ترین درجۀ کامیابی در آنها باشد. این جزیرۀ زیبای مرجانی، که چون سجاده‌ای نجیب و خوش‌رنگ بر آبیِ نیگون خلیج فارس آرمیده است، به‌لطف خدای آب و دریا در تمام شاخص‌های توسعۀ متوازان و پایا به کمال خواهد رسید و از جغرافیا و تاریخ جهان، نمرۀ 20 خواهد گرفت.