معضلی اساسی برای سازمان ها و شرکت ها خصوصا برای آموزش و پرورش کیش . این موضوع همواره  آسیب هایی  اساسی را به کیشوندان وارد کرده است. برای مثال در حوزه آموزش و پرورش، نبود نیروی متعهد و متخصص باعث می شود که با گذشت چند ماه از سال تحصیلی با عدم حضور دبیر و آموزگار در کلاس درس مواجه شویم و اصلا به این موضوع توجه نمی شود که چه فاجعه ای در انتظار دانش آموزان کیش است. در صورت اعتراض به این موضوع که چرا فکری به حال این مشکل نمی شود در پاسخ همیشه این جمله را شنیده ایم : « متاسفانه کمبود نیرو داریم و کسی حاضر نمی شود که با این امکانات به جزیره بیاید.»

نکته قابل تأملی که در این جا مطرح می شود این است که مگر در کیش نیروی تحصیل کرده و متخصص وجود ندارد که ما منتظر هستیم نیروی کارآمد از سرزمین اصلی در هر زمینه و رشته ای به کیش مراجعه کند.

همه ما به عنوان یک کیشوند می دانیم که در حال حاضر زندگی در جزیره کیش مستلزم داشتن مسکن که ضروری ترین مورد است، شرایط زندگی خوب و درآمد مکفی است که باعث شود نیروهای خوب و کاربلد ریسک زندگی در منطقه ای دور از شهرشان را قبول کنند. ضمن اینکه گاهی خانواده ها هم در مسیر مهاجرت به این منطقه شاید همراهان خوبی نبوده و حاضر نشوند برای زندگی به کیش بیایند.  

از سوی دیگر در ادوار مختلف و با حضور مدیران و معاونان در ارگان ها، شاهد این موضوع هستیم که افرادی را از شهرهای مختلف برای خدمت در حوزه های سلامت، آموزش و پرورش و صنعت و ... به جزیره دعوت می کنند، با هزینه های هنگفت و سرسام آوری پذیرای این نیروها می شوند و امکانات بسیار خوب و چشم گیری به ایشان ارائه می دهند که شاید اصلا نیازی به این همه خرج تراشی وجود نداشته باشد. گاهی مدیران  جدید با حضور نیروهای بسیار زیادی که از نقاط مختلف ایران به شبکه کیش اضافه شده اند و تعدادشان قابل توجه است مواجه می شوند که شاید از دوستان یا خویشان مدیران و معاونان و دست اندرکاران فعلی و قبلی باشند. این ها همه هزینه هایی است که شاید بهتر باشد در خود جزیره کیش و به جا استفاده شود.

در جزیره کیش دانشگاه های بسیار خوب و به نامی وجود دارد که بسیاری از بومیان و کیشوندان در این دانشگاه ها تحصیل کرده اند و از دانش به روز و خوبی برخوردار هستند. جوانانی که سالیان گذشته و در کودکی همراه خانواده به هر دلیلی به کیش مهاجرت کرده اند و با هر شرایطی سعی کرده اند که تحصیل نموده و آینده خوبی را برای خود ترسیم نمایند. اما بعد از پایان تحصیلات عالی با وجود اینکه در بسیاری زمینه ها، جزیره نیازمند نیروی انسانی کارآمد بوده است، خانه نشین شده اند و یا در بازارها و مراکزی که اصلا مرتبط با رشته تحصیلی و آن همه وقت و نیرویی که برای درس خواندن گذاشته اند، نیست مشغول به کار و کسب درآمد شده اند.

در اینجا لازم است یادآوری شود که اگر به این افراد فرصت داده شود و از نیروی جوانی و خلاقیت و دانشی که دارند استفاده شود اصلا نیازی نیست که به خاطر نداشتن معلم، کارمند، صنعتگر خوب به دنبال نیرو از شهرهای دیگر باشیم. نیروهایی که پتانسیل بالایی دارند، جوان و با نشاط هستند، از خلاقیت و هوش بالایی برخودارند اما متاسفانه به خاطر تصمیمات اشتباه و توجه نکردن مسئولین، تمام ویژگی هایشان نادیده گرفته شده و سرخورده از زحماتی که برای تحصیل کشیده اند روی به بازار کاری می آورند که شاید هیچ علاقه ای به آن نداشته باشند.

خوب است با دقت نظر بیشتر به نیروهایی که در جزیره کیش وجود دارد توجه کنیم. از سرمایه های بومی وکیشوندانی که در این شهر کوچک ساکن هستند و از توان، ظرفیت و دانش شان نهایت استفاده را داشته باشیم. تا در نهایت مجبور نشویم که سرمایه ای عظیم که می تواند در خود شهرمان به زندگی چند خانواده کمک کند را در جای دیگر خرج کنیم. چرخ کیش را باید اول کیشوندان و بومیان جزیره بچرخانند. کسانی که اینجا صاحب زندگی و خانه هستند و در اول راه مسئولان را با چالش اولیه کمبود مسکن مواجه نمی کنند. خانواده را در کنار خود دارند که باعث می شود دلگرم بوده و دچار مشکلاتی از قبیل دوری از خانواده، افسردگی و هزاران معضل دیگر نشوند. عزیزانی که در این جزیره سکونت دارند  باید بدانند که با توانایی خودشان می توانند در همه حوزه ها پیش قدم باشند و مسئولین امر هم ابتدا در جزیره به دنبال نیروی کارآمد و سرمایه انسانی برای توسعه مشاغل باشند. خوب است که در برنامه کاری مسئولین دعوت از جوانان و کسانی که تجربه و آموزش کافی دیده اند قرار داده شود . اگر قرار است دوره آموزشی برگزارشود و یا سرمایه گذاری در زمینه نیروی انسانی کارآمد انجام شود، ابتدا از کیشوندان بهره ببرند. لازم به یادآوری است که سرمایه گذاری بر نیروی انسانی در طولانی مدت بازده و اثربخشی دارد. اگر ما آموزش و سرمایه خود را برای نیرویی استفاده کنیم که از عمر ماندنش در جزیره مطمئن نباشیم مطمئنا این همه وقت گذاشتن و آموزش دادن کاری بیهوده خواهد بود. در بسیاری مواقع شاهد این موضوع بوده ایم که افرادی از شهرهای مختلف ایران با رزومه های خوب و قوی به جزیره کیش آمده اند اما در نیمه راه و بعد از صرف هزینه های گزاف برای ایشان، به هر دلیلی انصراف داده و به شهر خود بازگشته اند. در اینجا آن چه برجای مانده  جایگاهی خالی بدون نیروی کارآمد، و هزینه هایی است که دیگر برنخواهد گشت.موضوع قابل تأمل تر آسیبی است که این مسأله بر پیکره مدیریتیجزیره  خواهد زد.

با توجه به مواردی که بیان شد  اگر از افراد تحصیل کرده و پر توان در جزیره استفاده شد و باز هم احساس کردیم که کمبود نیروی انسانی خوب و کاربلد هست آن موقع می توان به گزینه هایی خارج از جزیره فکر کرد. در این صورت می توان بیان کرد که نیروی کار در جزیره  نیست و ما به اجبار باید نیروی انسانی خود را از شهرهای دیگر تأمین کنیم. به امید روزی که جزیره کیش با استفاده از نیروهای محلی و کیشوندان، پله های ترقی و پیشرفت را با سرعت هر چه بیشتر بپیماید و افقی روشن را در پیش روی خود داشته باشد.