جریان پژوهش و تحقیقات معطوف به مناطق آزاد که باید در اولویت های اصلی دبیرخانه قرار داشته باشد، به کلی فراموش شده و از همین روست که در سال‌های اخیر تولیدات پژوهشی در این زمینه، تقریبا به صفر رسیده است‌، و این امر برای مناطق آزادی که به عنوان مزیت و نقطه قوت در اقتصاد ایران و منطقه، نقش های موثری از ان انتظار داریم، ناگوار است.

کم لطفی به تحقیق و کار علمی در سیاست ها و جهت گیری های اجرایی خود را نشان می دهد، اعوجاج در تصمیم گیری ها، سردرگمی در مناسبات مناطق آزاد با بخشهای دیگر اقتصاد، فقدان قدرت اقناع و جلب همکاری بخش دولتی و خصوصی در موضوعات راهبردی و بدتر از همه معطل ماندن  تعهدات و ماموریت‌های قانونی تنها بخش کوچکی از آثار ضعف در کار علمی است.

ضعف در کارهای پژوهشی، نمونه ای از بخش‌های دیگر این مجموعه است و چه بسا خود علت مشکلات دیگر باشد.

به نظر می رسد دبیرخانه مناطق آزاد، در معرض تحولی ناگزیر قرار دارد تا بتواند خود را با شرایط جدید تطبیق داده و ظرفیت لازم را برای انجام ماموریت‌های قانونی پیدا کند.

شرط اول برای تحول و کارآمد سازی دبیرخانه، تجدید نظر در ابزار ها، فرایند ها و منابعی است که ساختار و قالب تشکیلاتی  این سازمان را شکل داده است. 

اگر متولیان امر به ضرورت فوق پی نبرند و چاره اندیشی نکنند نتیجه ای جز روزمرگی و اسیر امواج متلاطم رویداد های روزمره و در نهایت تبدیل شدن به پوسته ای بی خاصیت، چیز دیگری عایدشان  نخواهد شد.

یادمان باشد تحولات فناوری واقعیت مهیب دنیای جدید است که گاهی با عناوینی چون نسل ششم و هفتم از آن یاد می شود در حالیکه از ابتدایی ترین لوازم و پیش بینی ها غافل هستیم.

مدیرعامل بنیاد توسعه گردشگری پایدار