در طول سال‌ها، کیش به یکی از مقاصد پرطرفدار گردشگری تبدیل شده است و بسیاری از تفریحات و برنامه‌های آن در دیگر شهرهای کشور و حتی در برخی کشورها به کپی‌برداری از مدل‌های کیش پرداخته‌اند. اما سواحل زیبا و آرامش‌بخش کیش، دریاهای نیلگون، و مهم‌تر از همه، فرهنگ و سنت‌های بومی آن، چیزهایی هستند که هیچ‌گاه در هیچ جای دیگری تکرار نمی‌شوند. این ویژگی‌ها نه تنها در صنعت گردشگری، بلکه در شکل‌دهی به شخصیت کیش و تأثیر آن بر بازدیدکنندگان و ساکنین جزیره نقش بی‌بدیلی دارند.

در این میان، یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های کیش که کمتر مورد توجه قرار گرفته، هنرهای سنتی است که توسط بومیان جزیره حفظ و انتقال داده می‌شود. از جمله هنرهای دستی همچون قلاب‌بافی، حصیربافی، و نمدمالی که در بسیاری از بازارهای محلی به چشم می‌خورد، تا صنایع‌دستی که به عنوان سوغات، نمایانگر هنر و ذوق بومیان کیش است.

غذاهای محلی کیش، که بیشتر بر پایه ماهی و محصولات دریایی استوار هستند، بخشی دیگر از جذابیت‌های فرهنگی این جزیره‌اند. غذاهایی همچون “مضروبه”، “گلابی”، و “هریسه” که در کنار نوشیدنی‌هایی چون آب‌انگور و خرما، طعمی منحصر به فرد از فرهنگ غذایی جنوب ایران را به گردشگران ارائه می‌دهند. هر وعده غذایی در کیش، به نوعی یک تجربه فرهنگی است که می‌تواند به عنوان پلی میان بازدیدکنندگان و تاریخ بومیان جزیره عمل کند. 

جزیره کیش تنها یک مقصد گردشگری برای لذت بردن از سواحل و تفریحات آبی نیست، بلکه یک موزه زنده است که در هر گوشه‌اش، داستانی از زندگی بومیان و فرهنگ غنی آنها را روایت می‌کند. این فرهنگ، در کنار تفریحات مدرن و جذاب جزیره، به گردشگران این امکان را می‌دهد تا درک عمیق‌تری از هویت و تاریخ ایران جنوبی پیدا کنند.

به همین دلیل، کیش باید به عنوان یک مقصد گردشگری فرهنگی معرفی شود که در آن گردشگران می‌توانند نه تنها از زیبایی‌های طبیعی لذت ببرند، بلکه با فرهنگ و سنت‌های بومیان جزیره آشنا شوند و این تجربه را با خود به خانه ببرند. همچنان که جزیره به رشد خود در صنعت گردشگری ادامه می‌دهد، حفظ و ترویج این میراث فرهنگی باید در اولویت باشد تا کیش همچنان به عنوان مکانی تکرارناپذیر در ذهن و قلب گردشگران باقی بماند.