واژه‌ای جدید با نام «زیان‌وری» را معرفی کردم که در تقابل با بهره‌وری قرار دارد. بهره‌وری سیستمی را به سمت توسعه هدایت می‌کند و عملکرد آن را بهبود می‌بخشد؛ اما زیان‌وری، خسارت‌هایی را به مجموعه‌ها تحمیل می‌کند که علاوه بر نابودی زیرساخت‌ها، سرمایه‌های مادی و معنوی را نیز از بین برده و شرایطی باتلاق‌گونه ایجاد می‌کند که خروج از آن بسیار دشوار است.

حتی اگر اهدافی ارزشمند و پراهمیت در نظر گرفته شود، اجرای آنها با روش‌های نادرست، نه‌تنها کارآیی (استفاده بهینه از ظرفیت‌ها) و اثربخشی (ایجاد رضایتمندی) را بهبود نمی‌بخشد، بلکه با ایجاد زیان‌وری، جامعه و سازمان‌ها را از مسیر توسعه دور می‌کند.

همان‌طور که پیش‌بینی کرده بودم:

1. مقابله با فناوری امکان‌پذیر نیست:
   مقاومت در برابر فناوری، به‌جای بهره‌برداری از آن، باعث نابودی سرمایه‌های اجتماعی و شکست قطعی خواهد شد. تنها راه‌حل، هماهنگی با فناوری و استفاده هوشمندانه از آن است.
2. شبکه‌های داخلی رشد نکردند:
   اقداماتی مانند فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی و ممنوعیت استفاده از آنها در سازمان‌های دولتی، هیچ کمکی به توسعه شبکه‌های داخلی نکرد. این درحالیست که برنامه‌ریزی بلندمدت و دقیق برای حمایت از جوانان مستعد و توسعه شبکه‌های داخلی ضروری است.
3. رونق بازارهای غیرقانونی:
   این اقدامات تنها به پر کردن جیب بزهکاران و فروشندگان فیلترشکن (که گویا بعضی از آنها آقازاده!! هم هستند) انجامید، در حالی که بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک آنلاین دچار آسیب جدی شدند و زندگی آنها به مخاطره افتاد.

پیام به مسئولین:
می‌خواهم توجه مسئولین جزیره زیبایمان ، به‌ویژه مسئول محترم سازمان منطقه آزاد کیش، را به این نکته جلب کنم که بی‌تدبیری در تصمیم‌گیری‌ها و برنامه‌ریزی‌های اشتباه می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری بر جامعه وارد کند.

هشدار دوستانه:
فرصت محدود است. هر اقدامی که به ناامیدی و بی‌اعتمادی مردم منجر شود، باید با تدبیر بیشتری بررسی گردد. گاهی بهتر است اقدامات غیرضروری کنار گذاشته شود تا از ضررهای هنگفت جلوگیری شود.