بوی کباب!

حکایت بهره گیری کیش از برگزاری  مسابقات جام جهانی در قطر حکایت  کسانی است  که  بجای کباب به بوی کباب دلخوش  و راضی هستند!

جالب اینکه این موضوع  نه تنها در کیش که در سطح مقامات ارشد کشور هم مطرح و بصورت مستمر در  حال بیان  است. یعنی کشور کوچک و کم ظرفیت قطر  مسابقات  جام جهانی  فوتبال را  برگزار کند و ما بر طبل شادانه بکوبیم  که قطر  میزبان جام جهانی شده و ما درهمسایگی آن در  حال تلاش  هستیم شاید بتوانیم بخشی از تماشاگرانش را جذب کنیم  .

قرار است کشور کوچک قطر در ورزشگاههای فوق مدرنش میزبان بزرگترین نام های فوتبال جهان باشد ومردمانش به دنیا فخر بفروشند که ما میزبان جام جهانی هستیم ، چشمان میلیاردی مردم جهان به تلویزیون ها خیره شود تا قطر را از سیمای جام جهانی ببینند و روزانه میلیون ها دلار را سرازیر خزانه کشور و مردمش بکند و ما دلخوش به برگزاری جشنواره پلی استیشن جام جهانی در کیش  و مسابقات فوتبال گل کوچک در خیابان های کیش باشیم ! واعلام  برنامه هایی که مشخص نیست با این اوضاع نابسامان مدیریتی و اقتصادی همانند همه وعده های مستمر  مسئولان و مدیران چند درصد آن عملی شود، چرا که  امروزه سخن گفتن و ایده پرداختن و وعده دادن بدون داشتن پشتوانه عملی و اجرایی به  امری معمول تبدیل شده است و آسان ترین و کم هزینه ترین راه است چرا که هیچ کسی بابت عدم تحقق وعده هایش مواخذه  نمی شود!

چرا ما در کیش و  در ایران خود مبتکر  و برگزار کننده چنین رویدادهایی در منطقه و جهان  نباشیم و چشم به اتفاقات و رویدادهایی داشته باشیم که دوبی و قطر  برگزار می کنند ! تا شاید بتوانیم بهره ای کوچک از آنها ببریم.

حکایت ما برای بهره گیری از نعمات جام جهانی قطر حکایت کسانی است که چشم  به  گروهی دارند که کباب می پزند و نوش جان می کنند  و لذت می برند و آنهایی که در دور دست تر فقط بوی آن را استشمام می کنند و با خود زمزمه می کنند : به به !عجب کبابی! ولی باید بدانیم شکم گرسنه و اقتصاد و سرمایه های راکد شده خود کباب را میخواهد نه بوی آن را!